FOR: Państwowe górnictwo drenuje kieszenie podatników

2020-06-09 15:47
Banknoty, pieniądze
Autor: _Alicja_/Pixabay/cc0 Podobno znalezione to niekradzione, ale za przywłaszczenie już grozi kara

W dalszym ciągu nic nie zwiastuje poprawy rentowności państwowego górnictwa, czego koszty w kolejnych latach w dalej będą pokrywać podatnicy. Za 2019 rok państwowa Polska Grupa Górnicza poniosła stratę w wysokości 427 mln zł. Mimo to ogłosiła w lutym 2020 roku podwyżki, które mają kosztować w tym roku ok. 270 mln zł.

Przedstawiamy nowy komunikat aut. Rafała Trzeciakowskiego, ekonomisty FOR, pt. "Państwowe górnictwo drenuje kieszenie podatników".

  • Wicepremier Jacek Sasin ogłosił, że górnicy otrzymają świadczenia w wysokości 100% swoich pensji za okres zamknięcia kopalń węgla kamiennego ze względu na epidemię koronawirusa SARS-CoV-2. Tymczasem inni pracownicy, objęci przestojem ekonomicznym, musieli zadowolić się wynagrodzeniem obniżonym nawet o 50% (jednak nie niższym od płacy minimalnej), a zleceniobiorcy świadczeniem postojowym równym 80% płacy minimalnej.
  • Preferencyjne świadczenia postojowe byłyby kolejną dotacją dla państwowego sektora wydobywczego.
    - Podatnicy co roku dopłacają ponad 3 mld zł do emerytur i rent górników węgla kamiennego i brunatnego.
    - W latach 2016–2017 państwowe firmy energetyczne (Energa, PGE, Enea i PGNiG Termika) dokapitalizowały nowo powstałą Polską Grupę Górniczą kwotą 2,3 mld zł, a państwowy Tauron przejął nierentowną Kopalnię Brzeszcze.
    - W latach 2016–2018 pomoc publiczna dla górnictwa węgla kamiennego, głównie na wygaszanie kopalń i pokrycie roszczeń pracowniczych, sięgnęła ok. 4 mld zł. Od 2019 roku jej dalsze możliwości silnie ogranicza prawo unijne, więc prawdopodobne jest drenowanie zasobów kolej.
  • Tymczasem w dalszym ciągu brak wyraźnej poprawy w państwowym górnictwie węgla kamiennego. Za 2019 rok Polska Grupa Górnicza poniosła stratę w wysokości 427 mln zł. Mimo to ogłosiła w lutym 2020 roku podwyżki, które mają kosztować w tym roku ok. 270 mln zł.

ZOBACZ TEŻ: Pracodawcy RP: Jeśli zmieniać ustawę o finansach publicznych, to porządnie

Wicepremier Jacek Sasin ogłosił, że górnicy otrzymają świadczenia w wysokości 100% swoich pensji za okres zamknięcia kopalń węgla kamiennego ze względu na epidemię koronawirusa SARS-CoV-2 („nie poniosą żadnych strat finansowych, ekonomicznych”). Tymczasem inni pracownicy, objęci przestojem ekonomicznym, musieli zadowolić się wynagrodzeniem obniżonym nawet o 50% (jednak nie niższym od płacy minimalnej), a zleceniobiorcy świadczeniem postojowym równym 80% płacy minimalnej. Byłaby to kolejne dotacja podatników do nierentownego państwowego górnictwa węgla kamiennego. Państwowe kopalnie węgla kamiennego nie wykorzystały okresu wyjątkowo wysokich cen węgla na inwestycje w podnoszenie produktywności i zabezpieczenie na wypadek dekoniunktury, podnosząc zamiast tego wynagrodzenia. Tego błędu nie popełniła sprywatyzowana wcześniej kopalnia Bogdanka, która dzięki zwiększeniu inwestycji w okresie dobrej koniunktury na światowych rynkach węgla utrzymała zyski nawet po spadku cen. W efekcie spadek cen węgla na świecie w latach 2015–2016 doprowadził do miliardowych strat w państwowym górnictwie (Łaszek i Trzeciakowski, 2017). W odpowiedzi na straty rząd
PiS w latach 2016–2018 przekazał górnictwu węgla kamiennego bezpośrednią pomoc publiczną w wysokości ok. 4 mld zł, czyli prawie tyle samo, ile państwo dopłaciło do kopalni w poprzednich dziewięciu latach (4,3 mld zł w latach 2007–2015). Od 2010 roku UE pozwalała jednak na pomoc publiczną dla górnictwa tylko w przypadku wygaszania kopalń. I tak z przekazanej pomocy 2,3 mld zł stanowiło pokrycie kosztów prac niezbędnych do bezpiecznego wygaszania wydobycia w nierentownych kopalniach, a kolejny 1 mld zł przeznaczono na osłony socjalne dla zwalnianych górników. Od początku 2019 roku UE pozwala na pomoc publiczną wyłącznie dla kopalni postawionych w stan likwidacji do końca 2018 roku (Stoczkiewicz i Śniegocki, 2019).

Państwowe dotacje dla górnictwa mają jednak przede wszystkim charakter pośredni – dopłat do emerytur górniczych. Koszty dopłat do emerytur i rent górniczych to ponad 3 mld zł rocznie (wg szacunków Siedleckiej, Śniegockiego i Wetmańskiej [2017] każda złotówka wpłacona przez górnika do ZUS zwiększa zobowiązanie emerytalne systemu wobec niego o 1,5 lub 1,8 zł w zależności od rodzaju wykonywanej przez niego pracy). W efekcie podatnicy pokrywają koszty pracy górników w szkodliwych warunkach, chociaż powinny być one pokrywane przez wyższe składki emerytalne. Trzecim sposobem dotowania państwowego górnictwa węgla kamiennego w ostatnich latach było przekierowanie do niego zasobów z państwowych spółek energetycznych. W latach 2016–2017 państwowe firmy energetyczne (Energa, PGE, Enea i PGNiG Termika), pomimo wysokiego ryzyka straty i braku zaangażowania prywatnych inwestorów, dokapitalizowały nowo powstałą Polską Grupę Górniczą łącznie kwotą 2,3 mld zł,. Szczególnie ryzykowne było wcześniejsze przejęcie Kopalni Brzeszcze przez Tauron. Niepowodzenie jej sanacji przełożyło się na pogorszenie sytuacji nowego właściciela – w pierwszych trzech kwartałach 2019 roku EBITDA Tauron Wydobycie wyniósł 207 mln zł przy wyniku całego Tauronu na poziomie 3,05 mld zł (Stoczkiewicz i Śniegocki, 2019). Przekierowanie zasobów finansowych państwowej energetyki w bezskuteczny program restrukturyzacji sektora wydobywczego ograniczyło dostępne środki na inwestycje w dywersyfikację mocy wytwórczych.

Podsumowanie
W dalszym ciągu nic nie zwiastuje poprawy rentowności państwowego górnictwa, czego koszty w kolejnych latach w dalszym ciągu będą pokrywać podatnicy. Za 2019 rok Państwowa Polska Grupa Górnicza poniosła stratę w wysokości 427 mln zł. Mimo to ogłosiła w lutym 2020 roku podwyżki, które mają kosztować w tym roku ok. 270 mln zł.

SPRAWDŹ TAKŻE: Smart home w inwestycjach deweloperskich [SONDA]

Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Najnowsze