Dlaczego rogale na 11 listopada kosztują tak dużo?
Ceny tych kultowych wypieków w 2026 roku mocno się rozjechały, co widać na paragonach Polaków. Jeśli zdecydujesz się na zakup w luksusowej warszawskiej cukierni Magdy Gessler „Słodki Słony”, za jednego rogala zapłacisz w tym roku aż 39 złotych. Z kolei w popularnych dyskontach, takich jak Lidl czy Biedronka, cena regularna za sztukę wynosi ok. 7,49 zł, ale w promocjach wielosztukowych tuż przed samym świętem spada nawet do 2,99 zł za sztukę.
Z czego wynika ta przepaść? Zasadniczy wpływ na cenę ma przede wszystkim unikalne nadzienie oraz renoma miejsca, w którym kupujesz. Kluczowym elementem jest biały mak, który jest znacznie rzadszy i trudniejszy w uprawie niż tradycyjny, niebieski. Za kilogram białego maku w sklepach trzeba zapłacić około 25–30 złotych, podczas gdy wersja niebieska kosztuje niemal o połowę mniej – około 15 złotych.
Co ciekawe, do przygotowania tradycyjnego, certyfikowanego ciasta używa się margaryny, a nie masła. Paradoksalnie to właśnie droższe, rzemieślnicze wersje (często sprzedawane bez certyfikatu) powstają na bazie prawdziwego masła, co dodatkowo tłumaczy ich wyższą cenę w lokalnych cukierniach. Dane z aplikacji PanParagon pokazują, że w 2026 roku mediana cen za kilogram rogali w cukierniach wzrosła do 57,01 zł (rok temu było to 55,27 zł), podczas gdy w dyskontach średnia cena za kilogram wynosi 37,80 zł.
Co tak naprawdę kryje się w certyfikowanym wypieku?
Prawdziwy rogal świętomarciński to nie jest zwykła drożdżówka, lecz skomplikowane dzieło sztuki cukierniczej. Jego podstawą jest ciasto półfrancuskie na bazie mąki pszennej o bardzo wysokiej zawartości elastycznego glutenu (powyżej 27 procent). To właśnie dzięki temu ciasto daje się łatwo wałkować i po przełożeniu margaryną tworzy charakterystyczne, cieniutkie warstwy, czyli tak zwane listkowanie.
Prawdziwą magią jest jednak wilgotne, bogate nadzienie. W jego skład wchodzą:
- drogi i delikatny biały mak,
- cukier oraz okruchy ciasta biszkoptowego,
- masa jajowa i margaryna,
- rodzynki, orzechy oraz aromat migdałowy,
- owoce w syropie lub kandyzowane (takie jak czereśnie, gruszki czy skórka pomarańczowa).
Całość wieńczy słodka pomada (lukier) oraz obfita posypka z rozdrobnionych orzechów. Warto wiedzieć, że jeszcze do 2013 roku każdy rogal musiał ważyć od 200 do 250 gramów. Obecnie unijna specyfikacja pozwala jednak na wypiekanie lżejszych rogali – dolna granica wagi została obniżona do 150 gramów, co jednak w żaden sposób nie wpłynęło na ich wyjątkowy, bogaty smak.
Kto może legalnie używać nazwy rogal świętomarciński?
To jedna z największych pułapek, na którą możesz natknąć się w sklepach. Nazwa „rogal świętomarciński” jest prawnie chroniona w Unii Europejskiej jako produkt o Chronionym Oznaczeniu Geograficznym (ChOG). Oznacza to, że tylko cukiernie posiadające specjalny certyfikat Kapituły Poznańskiego Tradycyjnego Rogala Świętomarcińskiego mogą legalnie sprzedawać swoje wypieki pod tą nazwą. Inni producenci muszą ratować się nazwami zastępczymi, takimi jak „rogal marciński” czy „rogal z białym makiem”.
Tradycja ta jest ściśle powiązana z konkretnym regionem. Prawdziwe rogale świętomarcińskie mogą być wypiekane wyłącznie na terenie Poznania oraz 26 wskazanych powiatów województwa wielkopolskiego. Należą do nich powiaty: chodzieski, czarnkowski, gnieźnieński, gostyński, grodziski, jarociński, kaliski, kolski, koniński, kościański, krotoszyński, leszczyński, nowotomyski, obornicki, ostrowski, pilski, pleszewski, rawicki, słupecki, szamotulski, śremski, średzki, wągrowiecki, wolsztyński, wrzesiński oraz powiat poznański.
Jeśli więc kupujesz rogale poza tym obszarem i nie posiadają one unijnego certyfikatu, jesz wersję rzemieślniczą – często równie smaczną, a czasem nawet bogatszą w składzie, ale formalnie niebędącą oryginalnym symbolem Wielkopolski.
Podcasty
Playlisty tematyczne
