- Wielka operacja za miliardy. Dlaczego Holandia przeniosła swoje złoto?
- Jak przebiegała relokacja 86 ton złota przez Atlantyk?
- Gdzie teraz Holandia trzyma swoje rezerwy złota?
Wielka operacja za miliardy. Dlaczego Holandia przeniosła swoje złoto?
Bank Centralny Holandii podjął kroki, które w świecie finansów rzadko pozostają niezauważone. Instytucja zorganizowała potężną operację logistyczną, przenosząc 86 ton złota z Ameryki Północnej prosto do Londynu. Oficjalny powód, podany przez bank, jest prosty i jednocześnie niepokojący: to przygotowanie na nadejście „poważnego kryzysu”.
Wcześniej niemal połowa holenderskiego skarbu leżała za oceanem, w skarbcach w Nowym Jorku i Ottawie. W komunikacie DNB czytamy, że obecny, bardziej zrównoważony podział rezerw sprawi, że będą one „łatwiej dostępne do wykorzystania w sytuacji kryzysowej”. Mówiąc wprost, Holendrzy chcą mieć swój skarb bliżej domu na wypadek globalnych zawirowań.
Prezes DNB, Olaf Sleijpen, tłumaczy, że choć nikt nie chce czarnego scenariusza, to obowiązkiem banku jest być na niego gotowym. Chodzi przede wszystkim o płynność, czyli możliwość szybkiego użycia rezerw.
Dzięki tej relokacji zwiększyliśmy płynność naszych rezerw złota. Spodziewamy się, że nigdy nie będziemy musieli z nich korzystać, ale musimy wzmocnić naszą odporność i gotowość
- powiedział Olaf Sleijpen, prezes Banku Centralnego Holandii.
Jak przebiegała relokacja 86 ton złota przez Atlantyk?
Ooperacja była logistycznym majstersztykiem, podzielonym na dwa etapy. Bank podszedł do tego w bardzo przemyślany sposób, łącząc fizyczny transport z operacjami czysto finansowymi. Pierwsza część, obejmująca 27 ton złota, została po prostu fizycznie przetransportowana przez Atlantyk. Sztabki najpierw trafiły do tymczasowego skarbca w mieście Zeist w Holandii, a docelowo znalazły się w Londynie.
Znacznie ciekawsza była druga część operacji. Pozostałe 59 ton złota w ogóle nie opuściło rynku, na którym się znajdowało. Część operacji odbyła się na papierze: Bank Centralny Holandii najpierw sprzedał złoto w Nowym Jorku, a za uzyskane środki natychmiast odkupił je w Londynie. To rozwiązanie, które pozwoliło uniknąć gigantycznych kosztów i ryzyka związanego z fizycznym transportem tak ogromnej ilości złota. W ten sposób Holendrzy przenieśli wartość swoich rezerw, a nie same sztabki.
Gdzie teraz Holandia trzyma swoje rezerwy złota?
Przeprowadzka całkowicie zmieniła geografię holenderskiego skarbu. Przed operacją ponad połowa całego złota (51%) znajdowała się w Ameryce Północnej – 31,3% w Nowym Jorku i 19,7% w Ottawie. Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Po przeniesieniu 86 ton udział każdego z tych miast spadł do równego poziomu 18,5%. Oznacza to, że za oceanem Holendrzy trzymają już tylko 37% swojego kruszcu.
Co z resztą? Niezmiennie spora część, bo 30,8% całych rezerw, jest przechowywana w kraju, w skarbcu w mieście Zeist. Największym beneficjentem stał się jednak Londyn, który wyrósł na kluczowe centrum dla holenderskiego złota.
Na koniec 2025 roku całkowite rezerwy złota Holandii sięgały 612,4 ton o łącznej wartości 72,2 miliarda euro. To potężny majątek, którego zabezpieczenie jest dla banku centralnego absolutnym priorytetem. Decyzja o przeniesieniu części skarbu bliżej Europy to wyraźny sygnał, że w niestabilnych czasach banki centralne wolą dmuchać na zimne i mieć swoje najcenniejsze aktywa w zasięgu ręki. To nie tylko kwestia logistyki, ale przede wszystkim strategicznego myślenia o bezpieczeństwie finansowym państwa.
Podcasty
Playlisty tematyczne
