Najważniejsze ustalenia z wyroku TSUE:
- Klauzula umowna zawierająca wskaźnik WIBOR nie powoduje nierównowagi na niekorzyść konsumenta
- Banki nie są zobowiązane do przekazywania szczegółowej metodologii ustalania WIBOR-u
- Sądy krajowe nie mogą badać prawidłowości wyznaczania wskaźnika referencyjnego
- WIBOR podlega wyczerpującym ramom prawnym Unii Europejskiej kontrolowanym przez krajowe organy nadzoru
Spis treści
TSUE odpowiada na pytania polskiego sądu
Wyrok z 12 lutego 2026 r. to odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) na pytania prejudycjalne Sądu Okręgowego w Częstochowie. Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego ze zmiennym oprocentowaniem, zawartej z konsumentem w sierpniu 2019 r. Polski sąd chciał wyjaśnić, czy dyrektywa o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich pozwala badać postanowienia dotyczące WIBOR-u.
Sąd pytał również, czy klauzule te można uznać za nieuczciwe z powodu niewystarczającego poinformowania kredytobiorcy o sposobie ustalania wskaźnika.
Co bank musi przekazać kredytobiorcy
TSUE jasno określił zakres obowiązków informacyjnych banków. Instytucja finansowa powinna przekazać konsumentowi:
- nazwę wskaźnika referencyjnego
- informacje o administratorze wskaźnika
- skutki wzrostu wskaźnika na oprocentowanie kredytu
Według Trybunału wymóg przejrzystości nie nakłada jednak obowiązku przekazywania szczegółowych informacji o metodologii wskaźnika referencyjnego, takiego jak WIBOR.
WIBOR pod ochroną unijnych przepisów
Trybunał przypomniał, że WIBOR podlega wyczerpującym ramom prawnym na poziomie Unii Europejskiej. Przestrzeganie tych regulacji zapewniają właściwe organy krajowe.
O ile wskaźnik referencyjny, taki jak WIBOR, można uznać za zgodny z ramami prawnymi UE, klauzula, która go zawiera, nie powoduje sama w sobie znaczącej nierównowagi między stronami na niekorzyść konsumenta
- orzekł TSUE.
Sądy nie mogą weryfikować metodologii WIBOR
Związek Banków Polskich (ZBP) w swoim dzisiejszym komunikacie podkreślił najważniejsze konsekwencje wyroku. Sędziowie TSUE potwierdzili, że sądy w sprawach konsumenckich nie mogą badać prawidłowości wyznaczania WIBOR-u.
Bank powinien przekazać informacje o nazwie, administratorze i skutkach wzrostu wskaźnika na oprocentowanie kredytu, co było realizowane przez banki
- czytamy w komunikacie ZBP.
Zdaniem Trybunału zezwolenie krajowym sądom cywilnym na weryfikację metody ustalania kluczowych wskaźników referencyjnych podważyłoby szczególny system zarządzania ustanowiony przez prawodawcę UE na mocy rozporządzenia BMR.
Co to oznacza dla kredytobiorców
Wyrok TSUE to istotne rozstrzygnięcie dla osób spłacających kredyty hipoteczne oparte na WIBOR-ze. Trybunał nie podzielił zarzutów podważających wiarygodność i rynkowość tego wskaźnika.
Orzeczenie potwierdza, że banki wypełniały swoje obowiązki informacyjne wobec konsumentów. Zgodnie z wymogami przekazywały dane o nazwie wskaźnika, administratorze oraz skutkach jego wzrostu dla wysokości rat kredytu.
Podcasty
Playlisty tematyczne
