Polskie emerytury to katastrofa? Aż 63 proc. Polaków 50 plus boi się o swoją przyszłość

• Prawie 873 tysiące polskich emerytów wciąż pracuje – to niemal co siódma osoba pobierająca świadczenie
• 63 procent pracowników w wieku 50-64 lata obawia się, że zabraknie im pieniędzy na emeryturę w planowanym wieku
• Tylko 8 procent polskich firm traktuje politykę senioralną jako priorytet HR
• Zaledwie co piąty starszy pracownik otrzymuje wsparcie w zdobywaniu nowych umiejętności potrzebnych w erze AI

Wysokość emerytury w Polsce: liczby mówią same za siebie

Dane Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z marca 2025 roku nie pozostawiają złudzeń. Mediana wysokości emerytury w Polsce wyniosła 3544,37 zł. To kwota, za którą w dzisiejszych realiach ekonomicznych coraz trudniej godnie przeżyć miesiąc. Sytuacja prawie pół miliona polskich seniorów jest jeszcze bardziej dramatyczna – muszą oni przeżyć z miesięcznym budżetem emerytalnym wynoszącym 1878,91 zł.

Co gorsza, część emerytów otrzymuje świadczenia niższe niż wskazana kwota minimalna. W obliczu rosnących kosztów życia, inflacji i wysokich cen energii, te liczby pokazują skalę problemu.

Wiek emerytalny a rzeczywistość: seniorzy nie mogą przestać pracować

Choć wiek emerytalny w Polsce wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, coraz więcej osób nie może sobie pozwolić na przejście na zasłużony odpoczynek. Statystyki ZUS z końca 2024 roku pokazują, że aż 872,6 tysiąca polskich emerytów nadal pracuje. To niemal co siódmy senior pobierający świadczenie.

Dramatyzm sytuacji podkreśla dynamika wzrostu – w ostatniej dekadzie liczba pracujących emerytów wzrosła aż o 51,7 procent. To jasny sygnał, że emerytury w Polsce są zbyt niskie, by zapewnić godne życie.

Pracownicy 50+ żyją w stresie finansowym

Badanie „HR & Payroll Pulse Europe 2025” przeprowadzone przez SD Worx wśród 5625 menedżerów HR i 16 000 pracowników z 16 krajów Europy rzuca światło na skalę problemu. Wyniki dla Polski są alarmujące.

Aż 63,3 procent polskich pracowników w wieku 50-64 lat obawia się, że zabraknie im środków finansowych na emeryturę w planowanym wieku. Dodatkowo 42,8 procent tej grupy doświadcza chronicznego stresu finansowego. Tylko co trzeci pracownik 50+ (34,9 procent) uważa, że w jego organizacji zapadają uczciwe decyzje płacowe.

Z najnowszych danych ZUS dowiadujemy się, że Polacy żyją coraz dłużej, dzietność jest zatrważająco niska, a obywatele pracują dalej, mimo przysługującej im emerytury. To pokazuje, że organizacje powinny wziąć na tapet politykę senioralną

– komentuje Paulina Zasempa, People Country Lead w SD Worx Poland.

Polityka senioralna w firmach: zaniedbany obszar HR

Mimo rosnącego problemu, polskie firmy wciąż traktują politykę senioralną po macoszemu. Tylko 8 procent ankietowanych pracodawców w Polsce uznało kwestię wsparcia starszych pracowników za jeden z głównych wyzwań HR. To niepokojące zaniedbanie, zwłaszcza w obliczu starzejącego się społeczeństwa.

Zaledwie 22,1 procent polskich pracowników w wieku 50-64 lat przyznaje, że firma pomaga im zdobywać nowe umiejętności i doskonalić istniejące. W erze sztucznej inteligencji i cyfrowej transformacji brak inwestycji w rozwój starszych pracowników rodzi u nich stres, poczucie niepewności i negatywnie wpływa na kondycję psychiczną.

Warto, by biznes dostrzegł i docenił wiedzę dojrzałych pracowników i zaczął inwestować w edukację także tych pracowników, np. z zakresu nowoczesnych technologii

– dodaje Paulina Zasempa.

Plany emerytalne: kropla nadziei w morzu problemów

Badanie SD Worx przynosi też pewne optymistyczne dane. Co trzeci polski pracownik w wieku 50-64 lat (34 procent) deklaruje, że posiada plan emerytalny zapewniony przez pracodawcę. Dodatkowo 52,3 procent badanych organizacji deklaruje, że oferuje swoim pracownikom plany emerytalne.

Jednak tylko 19,7 procent polskich firm wspiera starszych pracowników poprzez indywidualne planowanie ich dalszej kariery. To wciąż za mało, by realnie poprawić sytuację pokolenia 50+.

Co dalej? Potrzeba działań systemowych

Problem niskich emerytur i finansowej niepewności starszych pracowników wymaga kompleksowych rozwiązań. Konieczne są zmiany na poziomie systemowym – wspierające długoterminowe oszczędzanie i budowanie kapitału emerytalnego.

Równie istotna jest edukacja finansowa pracowników oraz aktywne zaangażowanie pracodawców w tworzenie programów wspierających budowanie zabezpieczenia na przyszłość. Bez takich działań problem będzie się tylko pogłębiał, a coraz więcej Polaków będzie zmuszonych pracować do ostatnich dni życia.