- Opieka z MOPS przysługuje osobom starszym, chorym lub niesamodzielnym, nawet jeśli mają rodzinę, pod warunkiem, że rodzina nie jest w stanie zapewnić im wystarczającej pomocy.
- Kryterium dochodowe nie blokuje dostępu do usług opiekuńczych, lecz wpływa jedynie na wysokość odpłatności, która jest ustalana przez gminę.
- Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w codziennych czynnościach, higienie, pielęgnacji medycznej oraz kontaktach z otoczeniem, a liczba godzin jest ustalana indywidualnie.
- W przypadku potrzeby specjalistycznego wsparcia (np. psychologa, fizjoterapeuty) dostępne są specjalistyczne usługi opiekuńcze, a wniosek można złożyć osobiście, telefonicznie, elektronicznie lub za pośrednictwem innej osoby.
Spis treści
Komu przysługuje opieka z ośrodka pomocy społecznej?
Prawo do usług opiekuńczych wynika wprost z ustawy o pomocy społecznej. Przysługują one przede wszystkim osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować i nie ma nikogo bliskiego, kto mógłby jej pomagać. Ale nie tylko. Usługi może też otrzymać senior mieszkający z rodziną, jeśli ta – z powodu własnej choroby, niepełnosprawności, odległości czy obciążenia pracą – nie jest w stanie zapewnić mu niezbędnej pomocy. Kluczowe jest słowo „nie może”, a nie „nie chce”. Pracownik socjalny ocenia tę sytuację indywidualnie podczas wywiadu środowiskowego.
W odróżnieniu od zasiłków pieniężnych – usługi opiekuńcze nie mają górnej granicy dochodowej. Kryterium dochodowe (1010 zł dla osoby samotnej, 823 zł dla osoby w rodzinie) wpływa wyłącznie na wysokość odpłatności, nie na samo prawo do pomocy. Osoba z emeryturą 2500 zł też może otrzymać opiekuna z MOPS – zapłaci za to więcej niż ktoś z niskim świadczeniem, ale dostanie wsparcie.
Co obejmuje opieka i ile godzin można dostać?
Standardowe usługi opiekuńcze są cztery obszary wsparcia. Pierwsza to pomoc w codziennych czynnościach życiowych: gotowanie, robienie zakupów, sprzątanie, pranie, pomoc w poruszaniu się po mieszkaniu. Druga – opieka higieniczna: mycie, kąpiel, ubieranie, dbanie o czystość i wygląd podopiecznego. Trzecia – pielęgnacja zalecona przez lekarza: podawanie leków, zmiana opatrunków, ćwiczenia rehabilitacyjne wskazane przez specjalistę. Czwarta – kontakty z otoczeniem: towarzyszenie na spacerach, wizytach u lekarza, w urzędzie, podtrzymywanie więzi z bliskimi i lokalną społecznością.
Liczbę godzin ustala pracownik socjalny wspólnie z seniorem na podstawie oceny realnych potrzeb. Nie ma jednej ogólnopolskiej normy – w praktyce waha się od kilku do kilkunastu godzin tygodniowo. Gminy uczestniczące w rządowym programie „Opieka 75+” mogą rozszerzyć ten wymiar dzięki dodatkowej dotacji z budżetu państwa, dlatego warto zapytać w MOPS, czy gmina do programu przystąpiła.
Polecany artykuł:
Specjalistyczne usługi opiekuńcze – kiedy zamiast zwykłej opiekunki przyjedzie specjalista
Gdy senior wymaga wsparcia wykraczającego poza codzienną pomoc domową, zamiast zwykłych usług opiekuńczych przysługują specjalistyczne. Świadczą je osoby z kwalifikacjami zawodowymi: psycholodzy, fizjoterapeuci, logopedzi, terapeuci zajęciowi, pielęgniarki. Specjalistyczne usługi opiekuńcze są przyznawane m.in. osobom z zaburzeniami psychicznymi, po udarach i wylewach, z chorobą Alzheimera, Parkinsona czy innymi schorzeniami wymagającymi specjalistycznej pielęgnacji lub rehabilitacji. Lekarz specjalista wystawia zaświadczenie, które potwierdza zasadność takiej formy pomocy.
Ile za to zapłacisz? Zasada jest prosta
Odpłatność za zwykłe usługi opiekuńcze ustala rada gminy w drodze uchwały – różni się zależnie od miejscowości. Jeśli Twój dochód przekracza kryterium, ale niska cena z MOPS jest nieosiągalna, zawsze możesz poprosić pracownika socjalnego o całkowite lub częściowe zwolnienie z opłat. Ustawa taką możliwość przewiduje.
Osoby, których dochód nie przekracza kryterium dochodowego (1010 zł samotna, 823 zł w rodzinie), korzystają z usług bezpłatnie. Pozostałe płacą proporcjonalnie do tego, o ile ich dochód przekracza próg – im wyższe przekroczenie, tym wyższy procent pełnej stawki godzinowej. Stawki godzinowe za usługi zwykłe ustalają gminy uchwałą i wahają się w Polsce od ok. 30 do 45 zł za godzinę.
Przykład: jeśli Twoja emerytura wynosi 1500 zł i mieszkasz sama, przekraczasz kryterium o 490 zł, co daje ok. 48-procentowe przekroczenie. W zależności od uchwały gminy zapłacisz od 30 do 60 proc. pełnej stawki godzinowej.
Jak złożyć wniosek?
Wniosek składasz w ośrodku pomocy społecznej właściwym dla miejsca zamieszkania. Możesz to zrobić osobiście, telefonicznie, listownie, a w wielu gminach już elektronicznie. Co ważne – może to zrobić za Ciebie rodzina, sąsiad, lekarz pierwszego kontaktu, a nawet pracownik socjalny z własnej inicjatywy, jeśli uzna, że potrzebujesz pomocy. Do wniosku dołącz zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia i konieczności pielęgnacji. Pracownik socjalny odwiedzi Cię w domu w ciągu 14 dni. Decyzja administracyjna o przyznaniu opieki – wraz z ustaloną liczbą godzin i wysokością odpłatności – powinna zostać wydana w ciągu 30 dni od zgłoszenia.
Podcasty
Playlisty tematyczne
