- Polski rynek opieki nad seniorami boryka się z deficytem 40-50 tys. pracowników.
- Polacy wolą emigrować za pracą do Niemiec czy Skandynawii, gdzie stawki są wielokrotnie wyższe (1700-2500 euro zamiast 31,40 zł/h).
Ogromny kryzys kadrowy. Dlaczego w Polsce brakuje rąk do pracy w opiece?
Sytuacja jest dramatyczna. Według szacunków ekspertów, na polskim rynku opieki nad osobami starszymi brakuje dziś od 40 do nawet 50 tysięcy pracowników. To potężna dziura, której nie ma kim załatać. Powód jest prosty – Polacy nie chcą podejmować tej pracy. Jest nie tylko niezwykle ciężka fizycznie i psychicznie, ale też niestabilna i przede wszystkim słabo płatna.
Stawki na umowę zlecenie często oscylują wokół najniższej krajowej, która w 2026 roku wynosi 31,40 zł za godzinę. W tym samym czasie praca w opiece w Niemczech czy krajach skandynawskich to zarobki rzędu 1700-2500 euro miesięcznie. Rachunek jest prosty. Ci, którzy mogliby i chcieli pracować w tym zawodzie, wolą wyjechać za granicę, gdzie ich wysiłek jest znacznie lepiej wynagradzany. W efekcie w kraju zostają tysiące seniorów, którzy pilnie potrzebują pomocy, i ich rodziny, które bezskutecznie szukają wsparcia.
Ekspert: Co piąty senior będzie wymagał stałej opieki
Tymczasem demografia w Polsce jest nieubłagana. Czy czeka nas załamanie demograficzne? – Jeżeli nic się nie zmieni, problem starzenia się społeczeństwa, spadku liczby ludności i spadku liczby osób w wieku produkcyjnym będzie postępował, więc może lepszym słowem niż załamanie będzie uwiąd. Mamy jednak możliwości, by temu zapobiec, a w międzyczasie łagodzić jego efekty. – mówi „Super Expressowi” Mateusz Łakomy, ekspert ds. demografii, dyrektor projektu Demograficon w Polskim Towarzystwie Gospodarczym. – Spodziewamy się dalszego starzenia demograficznego. Co prawda powinno ono spowolnić w stosunku do ostatnich lat, ponieważ wyż powojenny jest już w komplecie w wieku emerytalnym. Natomiast za 15–20 lat spodziewamy się ponownego przyspieszenia – dodaje ekspert i wylicza, że nawet 20% seniorów będzie potrzebowało na starość opieki długoterminowej, w szczególności osoby najstarsze, po osiemidziesiątym roku życia.