Romanse, chipy i miliardy. Kronika upadku twórcy potęgi Nvidii

Gdyby ktoś zrobił o tym serial, najpierw usłyszelibyśmy, że to mocna odpowiedź na „Sukcesję”, a potem, że scenarzysta trochę przesadził. Jest tu bowiem miliarder w czarnej skórzanej kurtce i romans z tajemniczą chińską bizneswoman, tolerowany zresztą przez jej męża. Są podejrzenia o szpiegostwo na rzecz Chin i technologia, która może zmienić świat. Jest też, a jakże, Donald Trump. No i żona, która przez ponad 40 lat towarzyszyła mężowi w budowie biznesowego imperium.

Teraz świat czeka na to, jak zareaguje na jego ekscesy.

Jensen Huang: ze szczytu na dno w kilka tygodni

Jeszcze w październiku Huang podróżował po Europie w towarzystwie ekipy telewizyjnej. Odwiedził pięć krajów, spotykał się z politykami, przedsiębiorcami i tysiącami wielbicieli. Rozdawał komputery, zapowiadał inwestycje i przekonywał, że świat znajduje się u progu kolejnej rewolucji przemysłowej. W Berlinie ludzie ustawiali się w kolejkach, żeby go zobaczyć. W Londynie opowiadał o swoich początkach w biznesie i o tym, jak wiele jeszcze chce osiągnąć.

Był na szczycie, a firma, którą stworzył w 1993 roku, była w tym momencie najcenniejszą spółką świata. Wciąż jest jednym z filarów rynku sztucznej inteligencji. Jej procesory wykorzystują największe przedsiębiorstwa technologiczne świata, a rozwój całego sektora AI zależy w dużym stopniu od sprzętu i oprogramowania Nvidii.

Pytany o przyszłość Huang mówił, że ma nadzieję kierować firmą przez następne 20 lat. 12 listopada Nvidia ogłosiła, że dzień wcześniej zrezygnował ze stanowisk prezesa, dyrektora generalnego i członka rady dyrektorów.

Romans, który zainteresował wywiad i ten, który zainteresował HR

Początkiem kryzysu były doniesienia „New York Timesa” z końca października o kontaktach Jensena Huanga z Alice Huang, chińską bizneswoman związaną z singapurską firmą Megaspeed International (zbieżność ich nazwisk jest przypadkowa). Według gazety amerykański wywiad już w 2025 r. podejrzewał Alice Huang o przekazywanie informacji Pekinowi. Uważał, że mogła zostać zwerbowana przez Chińczyków właśnie ze względu na bliską relację z szefem Nvidii. Po ujawnieniu sprawy rzecznik chińskiego MSZ Guo Jiakun nazwał te doniesienia bezpodstawnymi spekulacjami mającymi oczernić Chiny.

8 listopada Huang przyznał się do zdrady małżeńskiej. W wiadomości skierowanej do pracowników Nvidii przeprosił żonę i dzieci.

Byłem niewierny mojej żonie. Moje działania skrzywdziły ją i nasze dzieci. Nie ma żadnego usprawiedliwienia dla tego, co zrobiłem – napisał.

Nie wymienił Alice Huang z nazwiska ani nie potwierdził zarzutów o szpiegostwo.

Nvidia zapewniła, że nie ma powodów, by sądzić, iż ujawniono tajemnice przedsiębiorstwa lub informacje zagrażające bezpieczeństwu USA. Rada dyrektorów zdecydowała jednak o przeprowadzeniu niezależnego dochodzenia, powierzając je kancelarii Wachtell, Lipton, Rosen & Katz oraz Joonowi H. Kimowi, byłemu prokuratorowi federalnemu.

Sprawą zainteresowało się również FBI, choć prokurator generalny USA Todd Blanche poinformował, że Departament Sprawiedliwości nie ustalił, czy Alice Huang rzeczywiście była chińską agentką. Śledztwo trwa. Nie ma też na razie dowodów na to, że Jensen Huang świadomie pomagał chińskiemu wywiadowi lub przekazywał mu informacje.

Przez chwilę wydawało się, że Huang kupił sobie trochę spokoju. Ale 11 listopada amerykańskie media poinformowały o… kolejnej relacji pozamałżeńskiej. Tym razem chodziło o Kimberly Powell, wiceprezeskę Nvidii odpowiedzialną za działalność w sektorze ochrony zdrowia. Następnego dnia Reuters, powołując się na dwóch informatorów, podał, że Huang miał utrzymywać intymne kontakty z jeszcze jedną pracownicą firmy. Agencja nie ujawniła jej nazwiska.

Te informacje zmieniły charakter kryzysu. Początkowo chodziło w nim o to, czy szef najważniejszego amerykańskiego producenta procesorów został wykorzystany przez zagraniczny wywiad. Teraz doszły pytania o relacje z podwładnymi, skuteczność wewnętrznego nadzoru i możliwe naruszenia zasad obowiązujących w firmie.

Wszystko to narażało Nvidię na kolejne problemy, również finansowe. Huang stracił stanowisko.

Tajemnicza bizneswoman i wyrozumiały mąż

Alice Huang miał przedstawić Jensenowi jej mąż, Kang Wei. Według „The Wall Street Journal” mężczyźni znali się jeszcze z czasów, gdy Nvidia zajmowała się przede wszystkim produkcją kart graficznych do gier komputerowych, a Kang inwestował w przedsiębiorstwa z branży. Według informatorów gazety przez około dwa lata wiedział o romansie żony z szefem Nvidii i akceptował go. Zdarzało mu się nawet żartować, że Alice jest „osobistą asystentką” Huanga.

Kang i Alice przez lata prowadzili wspólne interesy. Inwestowali w przedsiębiorstwa farmaceutyczne i nowe technologie. Tworzyli sieć powiązanych spółek, przenosili między nimi udziały i korzystali ze znajomości zdobywanych przy kolejnych przedsięwzięciach. Ich działalność już wcześniej budziła zastrzeżenia regulatorów. W 2018 r. chiński urząd nadzorujący rynek kapitałowy ukarał Kanga i jego przedsiębiorstwo Shanghai Hexi za naruszenia związane z ujawnianiem udziałów w spółce farmaceutycznej oraz próbą jej przejęcia. Według „WSJ” na początku 2026 roku Kang został zatrzymany w Szanghaju w związku z dochodzeniem dotyczącym manipulacji giełdowych. Niedawno odzyskał wolność.

Życiorys Alice również zawiera sporo znaków zapytania. Według profilu zawodowego odnalezionego przez Reutersa miała zaczynać karierę jako dziennikarka telewizyjna związana z chińskimi stacjami CCTV i Hunan TV. Studiowała także zarządzanie mediami na Hong Kong Baptist University. Później pracowała w sektorze finansowym, między innymi w HSBC Private Bank w Hongkongu oraz firmie CITIC Securities. Następnie zajmowała stanowiska kierownicze w Shanghai Hexi Investment Management, firmie Kanga.

W 2023 roku objęła kierownicze stanowisko w Megaspeed International, przedsiębiorstwie oferującym dostęp do zaawansowanych procesorów wykorzystywanych w rozwoju sztucznej inteligencji.

7,5 miliarda dolarów i czipy w nieotwartych pudełkach

Megaspeed nie powstała od zera. Jak ustalił „WSJ”, w 2023 roku Kang i Alice przejęli singapurską spółkę z branży gier komputerowych i przemianowali ją na Megaspeed. W rozwoju przedsiębiorstwa ważną rolę odegrała firma Alibaba, chiński gigant handlu internetowego, który coraz mocniej inwestuje w sztuczną inteligencję. Miała szukać możliwości korzystania z najnowocześniejszych procesorów Nvidii bez konieczności sprowadzania ich do Chin. Megaspeed zaoferowała takie usługi, wykorzystując centra danych w Malezji.

Według rozmówców „WSJ” przedstawienie Alibaby jako własnego klienta pomogło Megaspeed uzyskać status oficjalnego partnera Nvidii, a wraz z nim preferencyjny dostęp do sprzętu. To istotne, ponieważ Stany Zjednoczone ograniczają sprzedaż najbardziej zaawansowanych procesorów do Chin. Waszyngton obawia się, że technologia może zostać wykorzystana do celów wojskowych i budowy systemów nadzoru. Centra danych w państwach trzecich pozwalają jednak chińskim przedsiębiorstwom wynajmować moc obliczeniową na odległość. Taki model nie musi naruszać amerykańskich przepisów. Czym innym jest natomiast fizyczne wywożenie procesorów do Chin z naruszeniem ograniczeń eksportowych. I właśnie o taką działalność podejrzewana jest Megaspeed.

10 listopada serwis „The Information” opublikował ustalenia, według których Alice Huang, jej mąż i siostra mieli stworzyć sieć przedsiębiorstw pozwalającą sprowadzać zaawansowane urządzenia Nvidii do Chin. Miało tam trafić nawet około 240 tys. układów o wartości co najmniej 7,5 mld dolarów.

„WSJ” ustalił ponadto, że część procesorów zakupionych przez Megaspeed miała trafić do Chin, między innymi do firmy Century Litong w Szanghaju. Według dziennika Kang i Alice oferowali inwestorom udział w nowych przedsięwzięciach związanych z centrami danych. Mieli obiecywać potrojenie zainwestowanych pieniędzy w ciągu trzech lat i zapewniać, że znają sposoby sprowadzania procesorów Nvidii do Chin.

Megaspeed zaprzecza zarzutom dotyczącym nielegalnego eksportu. Firma zapewnia, że przestrzega przepisów i współpracowała z amerykańskimi organami kontrolnymi. „New York Times” opisał jednak, że podczas kontroli centrum danych w Malezji przedstawiciele amerykańskiego Biura Przemysłu i Bezpieczeństwa znaleźli sprzęt Nvidii w oryginalnych opakowaniach. Kosztowne procesory, które miały służyć do obsługi klientów, nie zostały nawet zainstalowane. Czy były szykowane do dalszego transportu? Kontrolerzy i śledczy z pewnością będą szukali odpowiedzi na to pytanie. Według Bloomberga amerykańskie władze wykryły już rozbieżności w dokumentacji dotyczącej dziesiątek tysięcy układów.

12 listopada 2026 r. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Singapuru poinformowało z kolei, że tamtejsze służby prowadziły również dochodzenie dotyczące działalności Megaspeed i możliwego składania nieprawdziwych deklaracji związanych z transportem sprzętu komputerowego. W 2025 r. Alice została przesłuchana, a na pewnym etapie śledztwa tymczasowo zatrzymano jej paszport.

W lutym 2026 r. singapurskie władze uznały, że nie ma wystarczających dowodów, by przypisać jej przestępstwa związane z działalnością Megaspeed. Ustalono jednak, że podczas dochodzenia podała nieprawdziwe informacje dotyczące swojej roli w przedsiębiorstwie. Z tego powodu otrzymała zakaz ponownego wjazdu do Singapuru. Władze wyraźnie zaznaczyły, że dochodzenie nie dotyczyło szpiegostwa.

Z kolei Tajwan cofnął Alice Huang pozwolenie na wjazd i rozpoczął sprawdzanie, czy jej wcześniejsze wizyty na wyspie mogły mieć związek z działalnością wywiadowczą.

Wątpliwości budziło również finansowanie Megaspeed. Jak pisał Andrew Stuttaford w „National Review”, nie było jasne, kto ostatecznie kontrolował spółkę i skąd pochodziły pieniądze pozwalające jej prowadzić działalność na tak dużą skalę. Z kolei według raportu Culper Research suma bilansowa Megaspeed, czyli łączna wartość jej aktywów, wzrosła w 2024 r. z 33 mln do około 3 mld dolarów, głównie za sprawą depozytów o nieujawnionym pochodzeniu. Dane te pochodzą jednak z raportu firmy inwestycyjnej grającej na spadek kursu akcji Nvidii i nie zostały niezależnie potwierdzone.

Alice Huang: „walking red flag”

I właśnie z taką osobą Jensen Huang nawiązał bliską relację. Stephen Witt, dziennikarz i autor książki „The Thinking Machine”, poświęconej historii Nvidii i jej założyciela, jest zdumiony nie tyle samym romansem, ile wyborem partnerki. W podcaście „Hard Fork” określił Alice Huang jako walking red flag, czyli chodzący sygnał alarmowy. Zwrócił uwagę, że osoba bez przygotowania informatycznego nagle znalazła się na czele przedsiębiorstwa mającego dostęp do ogromnych pieniędzy i zaawansowanego sprzętu komputerowego. Jego zdaniem wszystko to nie mogło ujść uwadze Nvidii i samego Huanga. Trudno też uwierzyć, że prezes Nvidii nie rozumiał, do czego mogły służyć niektóre centra danych w Malezji. Podejrzenia o wykorzystywanie ich do obchodzenia amerykańskich ograniczeń eksportowych pojawiały się na długo przed ujawnieniem romansu.

Zdaniem Witta można sobie wyobrazić, że Huang nie znał szczegółów działalności wszystkich odbiorców sprzętu Nvidii. Trudniej uwierzyć, że nie interesował się przedsiębiorstwem, z którego kierownictwem łączyły go tak bliskie relacje. – Nie mogę uwierzyć, że nikt go nie ostrzegł – mówił biograf, który dobrze poznał Huanga podczas pracy nad książką.

Opisuje go jako człowieka wyjątkowo upartego, przyzwyczajonego do samodzielnego podejmowania decyzji i niechętnie słuchającego rad. Prezes Nvidii miał zresztą wiele powodów, by ufać własnemu osądowi. Zbudował firmę od zera, dostrzegł potencjał jej procesorów dla sztucznej inteligencji i stał się jednym z najważniejszych ludzi światowej gospodarki.

Przez ostatnią dekadę wydawał się niezniszczalny. Kurs jego akcji nieustannie rósł, a każda podejmowana przez niego decyzja okazywała się słuszna – przyznawał Witt w podcaście „Hard Fork”.

O tym, jak mocno Huang kontrolował Nvidię, świadczyła również struktura firmy. Miliarder miał około 60 bezpośrednich podwładnych i ograniczał liczbę szczebli kierowniczych, ponieważ uważał, że dzięki temu firma szybciej reaguje na zmiany. – Mój sposób zarządzania umożliwił tej firmie rozwój – przekonywał w październikowym wywiadzie dla Bloomberga.

– Nvidia to Jensen w stopniu, z jakim niemal nie spotkałem się w żadnej innej korporacji – mówił Witt. Gdy zapytał Huanga, kto mógłby go zastąpić, usłyszał jedno słowo: „Nobody” – „Nikt”. Huang nie namaścił też następcy. Nie potwierdził też sugestii, że stanowisko mogłaby po nim przejąć córka Madison. Zaznaczył, że zarówno ona, jak i syn Spencer, którzy nie mają dużego doświadczenia w zarządzaniu korporacją, musieliby na nie „zasłużyć”. – Mam nadzieję, że następny prezes firmy już w niej pracuje – dodał.

Kiedyś wybierała mu kurtkę, a teraz go ogołoci?

Przez lata Huang przedstawiał się ponadto jako oddany mąż i ojciec. Dziś wszyscy zastanawiają się, jak na doniesienia o kolejnych romansach zareaguje Lori Huang, z którą jest związany od ponad 40 lat.

Poznali się na studiach, na zajęciach z elektrotechniki. Jensen zaproponował jej wspólną naukę w każdą niedzielę i obiecał, że przed trzydziestką zostanie prezesem firmy. Pobrali się w 1985 r., a Lori towarzyszyła mężowi przez całą karierę. – Była częścią Nvidii na każdym etapie jej rozwoju – mówił Huang w maju 2026 roku, cytowany przez „Business Insidera”. To właśnie żona i córka miały wybrać dla niego charakterystyczną czarną skórzaną kurtkę. Stephen Witt wspominał z kolei, że podczas pracy nad biografią miliarder często mówił o miłości do żony i podkreślał przywiązanie do rodziny.

Lori nie skomentowała publicznie doniesień o zdradach męża. Na razie nic też nie wiadomo o ewentualnym rozwodzie. Gdyby do niego doszło, konsekwencje finansowe byłyby ogromne. Kalifornijskie prawo przewiduje co do zasady równy podział majątku wspólnego. Nie oznacza to jednak, że Lori otrzymałaby połowę całej fortuny Huanga, ponieważ rzeczywisty podział zależałby od struktury własności aktywów, funduszy powierniczych i ewentualnych umów między małżonkami.

Choć miliarder nie kieruje już Nvidią, nadal kontroluje bezpośrednio i pośrednio około 3,6 proc. jej akcji. Małżonkowie są również powiernikami funduszy posiadających znaczną część rodzinnego pakietu. Lori kieruje ponadto fundacją charytatywną Jen-Hsun & Lori Huang Foundation, której aktywa pod koniec 2024 r. przekraczały 9 mld dolarów. Majątek fundacji nie podlega jednak podziałowi podczas rozwodu. Ten mógłby natomiast wpłynąć na sposób zarządzania rodzinnym pakietem akcji Nvidii.

Czy da się zastąpić Michaela Jordana?

Dla Nvidii znacznie pilniejszym problemem jest jednak teraz znalezienie następcy Huanga. Jego odejście po 33 latach oznacza koniec modelu zarządzania, w którym najważniejsze decyzje podejmował założyciel i wizjoner. Firmą kieruje tymczasowo Colette Kress, związana z Nvidią od 2013 roku. Jako dyrektorka finansowa odpowiadała między innymi za sprawozdawczość i relacje z inwestorami. Doskonale zna przedsiębiorstwo, ale nie pełniła dotąd równie szerokiej funkcji technologicznej i strategicznej jak Huang. Według Reutersa była za to jedną z nielicznych osób, które otwarcie kwestionowały jego ryzykowne decyzje. Sprzeciwiała się między innymi pomysłowi finansowania przedsiębiorstw kupujących sprzęt Nvidii. Osoby znające Kress opisują ją jako pragmatyczną menedżerkę, znacznie spokojniejszą od byłego prezesa, która może zapewnić spółce stabilność. Pojawiają się jednak pytania, czy będzie potrafiła nadać jej równie ambitny kierunek rozwoju.

Rada dyrektorów zapewnia, że zmiana kierownictwa nie zakłóci działalności firmy, dostaw procesorów ani prac nad nowymi produktami. Rozpoczęła też poszukiwania stałego następcy. Wśród potencjalnych kandydatów wymieniany jest Ian Buck, jeden z najważniejszych menedżerów technologicznych spółki.

W powietrzu wisi jednak pytanie, czy Huanga w ogóle da się zastąpić. Witt porównał sytuację Nvidii do Chicago Bulls po odejściu Michaela Jordana. – Nie ma oczywistego kandydata, który potrafiłby robić to, co Jensen – mówił w podcaście „Hard Fork”. Przypomniał, że Huang potrafił zarówno przewidywać przyszłość informatyki, jak i krzyczeć na tajwańskich dostawców, domagając się terminowej realizacji zamówień. Jednocześnie zabiegał o klientów i rozmawiał przez telefon z Donaldem Trumpem. – Do wykonywania jego pracy potrzeba właściwie trzech osób – podsumował biograf.

Niepewność co do przyszłości Nvidii widać już na giełdzie. W ciągu tygodnia spółka straciła blisko 600 mld dolarów kapitalizacji. W czwartek, po ogłoszeniu odejścia Huanga, jej akcje potaniały o 4,3 proc., a w piątek o kolejne 2 proc. Tej przeceny nie da się w całości przypisać skandalowi. Inwestorzy od pewnego czasu kwestionują opłacalność gigantycznych wydatków na sztuczną inteligencję. Kryzys przywództwa w Nvidii dodatkowo zwiększył ich obawy.

Skandal może mieć również konsekwencje prawne dla Nvidii i jej byłego prezesa. 9 listopada do sądu federalnego w Kalifornii wpłynął pozew przeciwko spółce i Huangowi. Powód, Mark Kistenmacher, zarzuca im wprowadzanie inwestorów w błąd i zatajanie istotnych informacji. Wskazuje między innymi na wcześniejsze zapewnienia firmy, że kontakty Huanga z Alice Huang miały zwyczajny charakter, a Nvidia nie znalazła dowodów na nielegalny eksport procesorów do Chin.

Pozew może objąć inwestorów, którzy kupowali papiery wartościowe Nvidii od 9 października 2025 r. do 8 listopada 2026 r. Zdaniem powoda nierzetelne informacje mogły wpływać na wycenę spółki i decyzje akcjonariuszy. Na razie są to zarzuty, których sąd nie rozstrzygnął. Niewykluczone jednak, że w miarę ujawniania kolejnych informacji o Megaspeed i kontaktach Huanga z Alice pojawią się następne roszczenia.

Prezydent stracił „ulubionego miliardera”

W dyskusję o przyszłym kierownictwie Nvidii włączył się tymczasem Donald Trump. 12 listopada, już po rezygnacji Huanga, wskazał na Truth Social Tima Cooka, byłego szefa Apple, jako swojego kandydata na nowego prezesa. – Legenda zastępuje legendę! – napisał. Była to jedynie publiczna sugestia, ponieważ o obsadzie stanowiska decyduje rada dyrektorów Nvidii, a nie Biały Dom. Zainteresowanie prezydenta nie jest jednak przypadkowe. Huang, nazywany czasem „ulubionym miliarderem Trumpa”, był w ostatnich latach jednym z najważniejszych doradców prezydenta w sprawach sztucznej inteligencji i technologicznej rywalizacji z Chinami.

Trump ufał mu do tego stopnia, że w maju 2026 r., przed podróżą do Chin, miał zignorować ostrzeżenia wywiadu przekazane osobiście przez sekretarza stanu Marco Rubio. Ten już wtedy sygnalizował, że związek z Alice Huang może mieć drugie dno. Mimo to Trump zabrał Jensena Huanga na pokład Air Force One.

Szef Nvidii przekonywał tymczasem publicznie, że odcięcie chińskich przedsiębiorstw od amerykańskich procesorów jest błędem. Twierdził, że Pekin przyspieszy rozwój własnych technologii, a amerykańskie firmy stracą ogromny rynek. – Choć konkurujemy z Chinami, nie są one naszymi wrogami – mówił jeszcze w październiku. Podkreślał też, że jego zadaniem jest przedstawianie prezydentowi argumentów, nawet jeśli nie są zgodne z jego stanowiskiem. Stephen Witt uważa jednak, że Huang zdobył przychylność Trumpa również dzięki umiejętnemu schlebianiu mu i przekonywaniu, że sukces Nvidii oznacza sukces Ameryki.

Prezydent długo pozostawał po stronie miliardera. Nawet po wybuchu skandalu Trump bronił szefa Nvidii, nazywając go człowiekiem honorowym. Według ustaleń „New York Timesa” 10 listopada zadzwonił do Huanga i namawiał go do walki o utrzymanie stanowiska w firmie. Dzień później miliarder zrezygnował.

Dla prezydenta USA nie jest to wyłącznie kwestia lojalności wobec zaprzyjaźnionego przedsiębiorcy. Nvidia stała się amerykańską lokomotywą w wyścigu o sztuczną inteligencję. Inwestycje w tę technologię napędzają rozwój centrów danych, infrastruktury energetycznej i całego rynku, a boom na AI pomaga giełdzie osiągać rekordowe wyceny i przykrywać inne problemy gospodarki. Długotrwały kryzys mógłby odbić się na tym, co Trump przedstawia jako jeden z najważniejszych sukcesów swojej prezydentury.

Na tym jednak nie koniec. Prezydent może mieć bowiem prywatny interes w tym, by akcje Nvidii utrzymywały wysoką wartość. Jak informował Reuters, jeszcze w sierpniu 2026 Trump kupował akcje producenta procesorów.

Demokraci ostrzą zęby. Czy przy okazji przebiją bańkę?

Cała afera rodzi też pytania o działania jego administracji. Kto, kiedy i co wiedział? Na co przymknął oko i pod czyim wpływem? Jeszcze kilka tygodni temu prezydent nie musiał się przejmować tymi pytaniami. Sytuacja zmieniła się jednak po wyborach połówkowych do Kongresu z 3 listopada. Demokraci zdobyli większość w obu izbach, co od stycznia 2027 r. pozwoli im skuteczniej kontrolować działania Białego Domu.

Wyjaśnień dotyczących Nvidii i Megaspeed już teraz domagają się jednak politycy obu partii. Republikańscy przewodniczący komisji Izby Reprezentantów zażądali od Huanga udziału w zamkniętym spotkaniu dotyczącym jego kontaktów z Alice Huang i zabezpieczeń Nvidii przed działalnością obcych służb. Po rezygnacji miliarder zadeklarował gotowość do wystąpienia przed Kongresem, prawdopodobnie jeszcze przed Świętem Dziękczynienia, przypadającym 26 listopada.

Polityków interesuje nie tylko romans z chińską bizneswoman, ale też to, dlaczego administracja nie podjęła wcześniej zdecydowanych działań wobec Megaspeed mimo ostrzeżeń o możliwym obchodzeniu ograniczeń eksportowych. Według portalu Axios sekretarz skarbu Scott Bessent zażądał od sekretarza handlu Howarda Lutnicka wyjaśnień, dlaczego firmy nie objęto szczególnymi restrykcjami. Inne resorty miały już wcześniej domagać się takiej decyzji, a amerykańskie media informowały, że Nvidia próbowała interweniować w postępowaniu dotyczącym Megaspeed.

Stephen Witt podejrzewa nawet, że ujawnienie romansu mogło być elementem walki o wpływy w administracji Trumpa. Jego zdaniem zwolennicy twardego kursu wobec Chin mogli chcieć osłabić Huanga, który przekonywał prezydenta do łagodniejszej polityki eksportowej. Nie ma jednak dowodów na zorganizowaną operację polityczną.

Polityczne dochodzenia mogą dodatkowo osłabić zaufanie inwestorów do Nvidii. Tymczasem coraz więcej wątpliwości budzi kondycja całego rynku sztucznej inteligencji. Firmy wydają ogromne pieniądze na centra danych, rosną koszty energii, a część inwestycji napotyka społeczny sprzeciw, który przyłożył się zresztą do niedawnej porażki republikanów. Inwestorzy coraz częściej pytają, kiedy te wydatki zaczną przynosić zyski, a politycy muszą brać pod uwagę oczekiwania elektoratu.

Niepokój budzą również zależności finansowe między największymi graczami. Nvidia nie tylko sprzedaje procesory, ale też inwestuje w przedsiębiorstwa, które je od niej kupują. Krytycy obawiają się, że w ten sposób firma sama napędza popyt na swoje produkty, a rzeczywista kondycja rynku może być gorsza, niż sugerują rosnące przychody. Jeśli finansowane w ten sposób przedsięwzięcia nie zaczną zarabiać, inwestorzy mogą ograniczyć dopływ pieniędzy. Ucierpiałaby na tym również Nvidia.

Huang bronił tego modelu w październikowym wywiadzie dla Bloomberga. Przekonywał, że rozwój sztucznej inteligencji wymaga ogromnego kapitału. Według jego deklaracji Nvidia zainwestowała w ciągu pięciu lat około 100 mld dolarów, przyciągając przy tym znacznie większe środki innych inwestorów. Uspokajał, że sztuczna inteligencja trwale zmienia sposób wykorzystywania komputerów, a zapytany, czy świat nie uzależnił się zbytnio od Nvidii, odpowiedział: – Oni nie są od nas zależni. Oni nas wybierają.

Huang był też jednym z najważniejszych uczestników debaty o bezpieczeństwie AI. Przekonywał, że zagrożenia można ograniczać dzięki zabezpieczeniom technicznym, choć przyznawał, że autonomicznych systemów nie należy pozostawiać bez nadzoru. Jego następcy będą musieli zdecydować, czy utrzymać dotychczasowe stanowisko firmy w sporach o rozwój sztucznej inteligencji.

W październiku, podczas europejskiego tournée, Huang mówił o przyszłości Nvidii. Podkreślał, że nawet założyciel przedsiębiorstwa nie ma zagwarantowanego stanowiska. W wywiadzie dla Bloomberga stwierdził:

Tak samo jak ja mogę zostać zwolniony, następny prezes musi zostać zatrudniony. I podoba mi się to.